ልሒድ ልብረር ልውጣ ይውሰደኝ ንፋሱ
አሞራን ልከተል አልለይም ከሱ
ዳመናውን ልልበስ ልሸፈን ይብረደኝ
ወሀ ሆኖ ጠፍቶ ፀሐይ እስኪፈጀኝ
ልንሳፈፍ ባየር ላይ ልመልከት መስኮችን
በያይነቱ አበቦች ቀያይ ቢጫዎቹን
ወንዞቹን ልያቸው እጥፍ ዘርጋ ሲሉ
ተራራን ሰንጥቀው ሲያልፉ በማህሉ
እግሬ አፈሩን ይርገጥ ልምጣ መሬት ልንካ
ዛፍ አእንጩልቱን ልየው እልም ባለ ጫካ
እንቅፋትም ይምታኝ እሾህ ይውጋው እግሬን
ከእንቅልፌ እንድነቃ እንዳውቀው መኖሬን
ልውደቅ ልንከባለል ልብሴን አፈር ይንካው
ድጡ ላይ ልንሻተት ያበላሸኝ ጭቃው
ልምቦጫረቅ ልግባ ወሀ ውስጥ ልዋኝ
ዓሣን ልምሰለው ጎርፉ ይውሰደኝ
እግሬን ላፈራርቀው እንደዕንቁራሪት
ላድንቅ ላስተውለው ያላትን ብልሀት
ውሀው ሰውነቴን ያርስ ያለስልሰው
ፏፏቴው ያጓራ ያንሳፈኝ አረፋው።
ተወርውሬ ልውጣ ባሸዋው ላይ ልሩጥ
የአግሬን ምልክቶች ልተው መሬቱ ውስጥ
ትንፋሼ ይቆረጥ ፍጥነቴን ልቀጥል
ነፋስ ቡቃያውን ልየው ሲያመሳቅል
በተራ ሲያስተኛው አጥፎ ሲዘረጋው
ማዕበል አስመስሎ እየቆራረጠው
የታጩደው ክምር ፈርሶ ሲንገላታ
አየር ላይ ሲወጣ ባውሎ ነፋስ ዋልታ
ልስጠም ልውደቅበት ፍራሽ ይሁን ሳሩ
መዓዛው ይሽተተኝ ልምላሜ ማሩ
እዛፉ ጥላ ስር ይለፍልኝ ቀኑ
ልስማ ላንቀላፋ ወፎቹ ሲዘፍኑ
እረኛው ሲዘምር ሲያሞግስ ከብቶቹን
ወዲያ ማዶ ደግሞ ጋራው ጥላ ሲሆን
አረሁ ሲደበቅ ሜዳው ሲዥጎረጎር
ዛፉ እየጠቆረ ከሩቅ ያለው መንደር
በጭስ ተሸፍኖ መልኩን እያሳሳ
ውበት ማታ መጣች የቀኑን ጩርሳ
ፀሐይ የሞቀውን ተጎናፅፋ ልብሷን
ቀላ ባለ ብጫ ሸፍናው ፍጥረትን
ስትሔድ ስታሾልቅ ስትዘቀዘቅ
እነሆ ጌጦቿ አልማዝና ወርቅ።
መሬት ሲቀዘቅዝ ሲፈካ ቀላዩ
ጩረቃና ኮከብ ባንድ ላይ ሲታዩ
ፊቴን ሲዳብሰው ቀዝቃዛው ሽውታ
ሰውነቴን ትቼ እስቲ ልረፍ ማታ
ጠቅላላ ኑሮዬን በዕለት ሞት ልሻረው
ልቤ ከበሮውን በዝግታ ይምታው
ሓሳብና ድካም እኔን መጥተው ይጡ
ሥጋዬ ውስጥ ገብተው ፈልገውኝ ይውጡ
የተሸሸገውን ሀብቴን እንዳይሰርቁት
ሌቦቹ ቆፍረው ሳይከፋፈሉት
መላእክት ይምጡበት ሳጥናኤል ይሽሽ
ትጠበቅ ትዝታ እንዳትበላሽ።
እልቤ ውስጥ ገብታ ትታሸግ በቁልፍ
ባንጎሌ ብራና ዜናዋ ይፃፍ
በቀለም ያበደች ኃይሏ የደመቀ
በዘፈን በዜማ የተብረቀረቀ
የደሜ ሕዋስ ነች ላፍንጫዬ ሽታ
ባፌ ጣሟ ማር ነው የመንፈስ ፀጥታ
የሙዚቃ ስልቷ የጆሮዬ ፀጋ
ያይኔ ውበት ቀለም የሰውነቴ አልጋ
የልጅነት ጊዜ ትምጣ ትዝታዬ
ዱሮ የተሠራች አሁን መኖሪያዬ
የወደፊት ተስፋ መልኳ እማይለወጥ
ተቀርፃ የምትኖር በሰውነቴ ውስጥ።
አሞራን ልከተል አልለይም ከሱ
ዳመናውን ልልበስ ልሸፈን ይብረደኝ
ወሀ ሆኖ ጠፍቶ ፀሐይ እስኪፈጀኝ
ልንሳፈፍ ባየር ላይ ልመልከት መስኮችን
በያይነቱ አበቦች ቀያይ ቢጫዎቹን
ወንዞቹን ልያቸው እጥፍ ዘርጋ ሲሉ
ተራራን ሰንጥቀው ሲያልፉ በማህሉ
እግሬ አፈሩን ይርገጥ ልምጣ መሬት ልንካ
ዛፍ አእንጩልቱን ልየው እልም ባለ ጫካ
እንቅፋትም ይምታኝ እሾህ ይውጋው እግሬን
ከእንቅልፌ እንድነቃ እንዳውቀው መኖሬን
ልውደቅ ልንከባለል ልብሴን አፈር ይንካው
ድጡ ላይ ልንሻተት ያበላሸኝ ጭቃው
ልምቦጫረቅ ልግባ ወሀ ውስጥ ልዋኝ
ዓሣን ልምሰለው ጎርፉ ይውሰደኝ
እግሬን ላፈራርቀው እንደዕንቁራሪት
ላድንቅ ላስተውለው ያላትን ብልሀት
ውሀው ሰውነቴን ያርስ ያለስልሰው
ፏፏቴው ያጓራ ያንሳፈኝ አረፋው።
ተወርውሬ ልውጣ ባሸዋው ላይ ልሩጥ
የአግሬን ምልክቶች ልተው መሬቱ ውስጥ
ትንፋሼ ይቆረጥ ፍጥነቴን ልቀጥል
ነፋስ ቡቃያውን ልየው ሲያመሳቅል
በተራ ሲያስተኛው አጥፎ ሲዘረጋው
ማዕበል አስመስሎ እየቆራረጠው
የታጩደው ክምር ፈርሶ ሲንገላታ
አየር ላይ ሲወጣ ባውሎ ነፋስ ዋልታ
ልስጠም ልውደቅበት ፍራሽ ይሁን ሳሩ
መዓዛው ይሽተተኝ ልምላሜ ማሩ
እዛፉ ጥላ ስር ይለፍልኝ ቀኑ
ልስማ ላንቀላፋ ወፎቹ ሲዘፍኑ
እረኛው ሲዘምር ሲያሞግስ ከብቶቹን
ወዲያ ማዶ ደግሞ ጋራው ጥላ ሲሆን
አረሁ ሲደበቅ ሜዳው ሲዥጎረጎር
ዛፉ እየጠቆረ ከሩቅ ያለው መንደር
በጭስ ተሸፍኖ መልኩን እያሳሳ
ውበት ማታ መጣች የቀኑን ጩርሳ
ፀሐይ የሞቀውን ተጎናፅፋ ልብሷን
ቀላ ባለ ብጫ ሸፍናው ፍጥረትን
ስትሔድ ስታሾልቅ ስትዘቀዘቅ
እነሆ ጌጦቿ አልማዝና ወርቅ።
መሬት ሲቀዘቅዝ ሲፈካ ቀላዩ
ጩረቃና ኮከብ ባንድ ላይ ሲታዩ
ፊቴን ሲዳብሰው ቀዝቃዛው ሽውታ
ሰውነቴን ትቼ እስቲ ልረፍ ማታ
ጠቅላላ ኑሮዬን በዕለት ሞት ልሻረው
ልቤ ከበሮውን በዝግታ ይምታው
ሓሳብና ድካም እኔን መጥተው ይጡ
ሥጋዬ ውስጥ ገብተው ፈልገውኝ ይውጡ
የተሸሸገውን ሀብቴን እንዳይሰርቁት
ሌቦቹ ቆፍረው ሳይከፋፈሉት
መላእክት ይምጡበት ሳጥናኤል ይሽሽ
ትጠበቅ ትዝታ እንዳትበላሽ።
እልቤ ውስጥ ገብታ ትታሸግ በቁልፍ
ባንጎሌ ብራና ዜናዋ ይፃፍ
በቀለም ያበደች ኃይሏ የደመቀ
በዘፈን በዜማ የተብረቀረቀ
የደሜ ሕዋስ ነች ላፍንጫዬ ሽታ
ባፌ ጣሟ ማር ነው የመንፈስ ፀጥታ
የሙዚቃ ስልቷ የጆሮዬ ፀጋ
ያይኔ ውበት ቀለም የሰውነቴ አልጋ
የልጅነት ጊዜ ትምጣ ትዝታዬ
ዱሮ የተሠራች አሁን መኖሪያዬ
የወደፊት ተስፋ መልኳ እማይለወጥ
ተቀርፃ የምትኖር በሰውነቴ ውስጥ።